Terras Altas de Islandia: guía completa das Highlands
As Terras Altas de Islandia, ou as Highlands, son unha zona deste país que mostra a Islandia máis salvaxe e brutal nas súas paisaxes. Unha zona só accesible en parte do ano, e aínda así con restricións a vehículos pola súa dureza e, ás veces, tamén por un perigo real.
O centro de Islandia está cheo de enormes glaciares, volcáns e montañas de moitas formas e cores, todo salpicado por unha cantidade moi tola de ríos e zonas pantanosas que cortan os camiños e fan que cada quilómetro sexa un reto, pero ao mesmo tempo un soño doutro planeta.
Non todas as Highlands son tan inaccesibles: hai unha parte relativamente ampla á que podemos acceder nas épocas adecuadas e co coche adecuado, por suposto, ou ben por medio de excursións que nos levarán de forma segura. Incluso hai moitos tours privados que te levarán a lugares incribles.
Hoxe imos explorar parte das Terras Altas: as que eu coñezo baixo a miña experiencia propia, e as que aínda non puiden visitar pero que estudamos a fondo para contarche todo o que saibamos sobre elas. Prepárate para coñecer outro planeta dentro do noso: as Terras Altas de Islandia.
Como chegar ás Terras Altas: estradas F e normas de 4x4
Nesta sección de "Como chegar" non imos poder tratalo como noutros lugares, xa que as Terras Altas non son un só punto da illa: aínda que se concentren na zona máis central, están repartidas polo leste, oeste, norte e sur indistintamente, e acceder a cada unha é independente do resto. Iso si, en cada un dos sitios falaremos de como acceder especificamente.
O único que debes ter claro é o que xa contamos arriba, e que é o factor máis importante para todas as zonas das Terras Altas: vehículo habilitado + road.is + verán. Acceder a estradas F sen isto pode traerche moitísimos problemas económicos, porque anulas ata os seguros máis básicos, aínda que os pagases, vendo exposto a todos os danos ademais dos propios.
🚙 Aluguer de coche en Islandia: guía completa
Todo sobre seguros, franquías, que compañía elixir e como funcionan realmente as estradas F (F208, F210, cruces de río): antes de meterte nas Terras Altas, lee isto.
Ler a guía completa →A F208: o camiño a Landmannalaugar
A F208 é, para min, a porta das Terras Altas: das estradas máis accesibles da rexión, e ademais un tramo cheo de sorpresas polo propio camiño, antes incluso de chegar ao destino.
🥾 Landmannalaugar: guía completa
O truco para non cruzar o río, como chegar sen Super Jeep, as termas gratuítas e todas as rutas de trekking segundo o teu nivel: todo sobre o propio Landmannalaugar está aquí.
Ler a guía completa →Sigöldugljúfur, o val das bágoas: primeiro desvío
Sigöldugljúfur, coñecido como "o val das bágoas", é un canón duns 2 km con decenas de fervenzas finas caendo pola súa parede cuberta de musgo cara a unha auga turquesa. O curioso é que estas fervenzas eran invisibles ata os anos 70: ao construírse a presa hidroeléctrica de Sigalda, o nivel do río baixou e deixou ao descuberto estes mananciais que antes quedaban somerxidos. Accédese dende a propia F208, cun paseo fácil de só 1 km ata o miradoiro. Se te fixas ben, algunhas das fervenzas saen do interior do canón, non por riba del.
O propio percorrido: as fervenzas e o río
Despois do val das bágoas metémonos na F208 máis crúa. Na miña última visita, en 2025, estaba ben de baches, pero a sensación que dá sempre é que é estreita para que dous coches en sentidos diferentes se crucen: anda con ollo con iso, e non contes con moita velocidade. O percorrido é incrible, salpicado de montañas de cores moi fermosas. Tamén te atoparás coas fervenzas Tungnaárfellsfoss e Sigöldufoss, ambas máis saltos de auga que fervenzas, pero moi bonitas. O río poderás velo de preto nun miradoiro que hai, e se vai cheo dá bastante respecto.
Tras isto rodearás unhas montañas e encararás unha zona semideserta de area máis escura, que persoalmente me encanta para facer voos de dron (xestiona antes os teus permisos) seguindo ao coche. E, como despedida desta zona, os grandes cráteres a ambos os lados da estrada.
Cráteres xigantes
Teño que admitir que a fotografía aérea é a miña debilidade, e por iso este punto da F208 chíframe e apaixóname. Recoñezámolo: a nivel de chan non é o mesmo que se ve dende o aire, e é difícil apreciar a magnitude destes cráteres tan antigos.
Se levas dron na mochila e non paras aquí, estás cometendo un sacrilexio fotográfico. Se miras a foto que hai debaixo deste texto, verás como a estrada pasa sinuosa entre os cráteres, e pode ser ata que o pasaxeiro pouco atento nin os vexa. Párate un ratiño aquí, incluso aínda que non teñas dron: sobe ao bordo do cráter e admira as vistas.
Hnausapollur (Bláhylur), o lago dentro do cráter
Xusto ao lado, sobre a propia F208 e a poucos quilómetros ao norte de Landmannalaugar, está o miradoiro de Hnausapollur (tamén chamado Bláhylur): un cráter de explosión cun lago dentro dun azul esverdeado intenso, rodeado de ladeiras cubertas de musgo. É unha parada de dous minutos dende o propio coche, sen necesidade de camiñar apenas. Outro sitio que non podes saltarte, aínda que aquí debes coller un pequeno desvío (á esquerda, moi pouco despois de pasar os cráteres), é pouca cousa, e o mesmo desvío reintrodúcete na F208 sen perda. As vistas dende arriba son unha pasada, toda unha experiencia.
Stútur, o cráter de cinza rosa
Xusto ao lado da F208, xa case chegando ao cámping de Landmannalaugar, atoparemos outra sorpresa en forma do cráter Stútur: un pequeno cono volcánico de cinza cun aparcamento gratuíto xusto enfronte (só 3-4 prazas). A subida ata o bordo do cráter son uns 10 minutos por un sendeiro cuberto de musgo, e o contraste entre a cinza rosa do interior e o verde neón do musgo é unha pasada, aínda máis vista dende un dron (xestiona antes os teus permisos) ou dende o propio miradoiro de ao lado. De novo, se levas dron, é como lle sacarás todo o seu potencial, porque está nunha contorna máxica.
Ollo, porque hai un cambio de rasante antes de chegar ao cráter, xusto entre a montaña e o lago da foto, onde non ves se un coche vén do lado oposto. Toca o claxon aquí por seguridade.
Þórsmörk, o val entre glaciares
Þórsmörk significa "o bosque de Thor" (ou "o val de Thor"), en honor ao deus nórdico, e sen dúbida é o outro gran punto a ter en conta xunto a Landmannalaugar para treks e incribles paisaxes. Atópase dentro do xeoparque UNESCO de Katla, e o que o fai único é que queda rodeado por tres glaciares á vez: Eyjafjallajökull, Tindfjallajökull e Mýrdalsjökull. Esa combinación crea un microclima máis suave que o resto das Terras Altas, con máis vexetación e algo de refuxio do vento. É considerado un vergel en Islandia, aínda que non te deixes enganar por isto: seguen sendo Terras Altas, accesibles no verán e, aquí si, cun bo todoterreo.
Chégase pola F249 (Þórsmerkurvegur), e aquí está a súa gran diferenza con Landmannalaugar: os cruces de río comezan sendo pequenos e manexables, pero fanse cada vez máis grandes segundo te achegas, ata chegar ao río Krossá, un dos cruces sen ponte máis temidos de toda Islandia. É un río glaciar de caudal moi cambiante, con fondo de grava solta, e non hai dous cruces iguais nin sequera no mesmo día. Por iso a recomendación oficial, incluso levando un 4x4 bo, é deixar o coche no aparcamento antes do Krossá e cruzar os últimos metros no bus das Terras Altas (Highland Bus), que fai esa ruta a diario en tempada. Verás infinidade de vídeos en YouTube de turistas afogando o seu coche nestas augas e sendo rescatados para pagar a hipoteca do guindasteiro islandés de quenda.
Unha vez dentro, Þórsmörk repártese en tres zonas con aloxamento: Langidalur (a última parada do bus, xestionada por Ferðafélag Íslands), Húsadalur (os Volcano Huts, con cabanas, glamping e cámping) e Básar (xestionado por Útivist, xunto a outra parada de bus). É tamén o punto de chegada do Fimmvörðuháls, o trek dun día que conecta Skógafoss con Þórsmörk atravesando o paso entre os dous volcáns da erupción de 2010, e o punto final do Laugavegur, o trek de varios días que empeza en Landmannalaugar. Para unha visita curta, o miradoiro de Valahnúkur (458 m) é a mellor opción: 1-2 horas de subida dende Langidalur ou Húsadalur, con vistas a 360° do Eyjafjallajökull, o río Krossá e todo o val.
⚠️ Alerta no sendeiro Fimmvörðuháls (2026)
O desxeo deixou tramos perigosos entre os dous glaciares: pontes de neve que poden ceder, gretas e pedregais ao descuberto. Consulta o estado antes de ir.
Ler a noticia completa →Visitar este sitio é posible sen 4x4, pero pasa inexorablemente por pagar unha excursión no bus guiado: aprox. 100 € por persoa ida e volta. Non é barata para os estándares islandeses, pero merece a pena. Outra maneira de vir a este sitio é facerte todo o Fimmvörðuháls a pé, pero igualmente deberás contratar algún transporte para volver a Skógafoss.
Kerlingarfjöll, montañas xeotérmicas de riolita
Kerlingarfjöll é unha cordilleira relativamente nova, con forma de anfiteatro, famosa polos seus picos de riolita de cores e por albergar a terceira zona xeotérmica máis grande de Islandia: Hveradalir, con fumarolas, pozas de barro burbullante e sendeiros ben marcados entre o vapor. É un dos poucos lugares do planeta onde se pode esquiar rodeado de fontes termais e fumarolas activas á vez, algo que segue sendo posible hoxe na súa estación de esquí de verán.
Accédese pola ruta Kjölur (F35) e despois pola F347 ata o val de Ásgarður, onde está Highland Base (antigo Kerlingarfjöll Mountain Resort), con aloxamento e cámping.
Hveravellir e a ruta Kjölur (F35)
Hveravellir é unha zona xeotérmica protexida situada xusto a metade de camiño da ruta Kjölur (F35), entre dous glaciares: Langjökull e Hofsjökull. A súa poza máis fotografada é Bláhver, dun azul intenso, pero non é para bañarse: é pequena e ferve. Para darte un baño de verdade hai unha poza natural á parte, con auga quente e fría mesturada mediante tubaxes ata uns 38-40°C.
Hai un refuxio de montaña xestionado por Ferðafélag Íslands, con liteiras (uns 8.000 ISK/noite) e zona de cámping (uns 2.000 ISK/noite), máis cociña compartida. A F35 esixe 4x4 sempre, incluso sendo unha das pistas F máis transitadas das Terras Altas. Esta F35 é das estradas que máis cedo se abren do ano, pola súa maior accesibilidade, e ao mesmo tempo das que máis tempo permanecen abertas, polo que nalgúns casos, se queres visitala, pode que estean abertas a principios de outono.
Askja e o cráter Víti
Askja é unha caldeira volcánica en pleno nordeste das Terras Altas. A súa erupción máis importante foi en 1875: un episodio explosivo que reformou o volcán, creou a caldeira interior que hoxe ocupa o lago Öskjuvatn, e esparexeu cinza por todo o leste de Islandia. A última erupción rexistrada foi en 1961.
Xunto ao gran lago está Víti, un cráter máis pequeno con auga xeotermal de cor turquesa lácteo, a uns 25°C, onde si se pode nadar nas condicións adecuadas: o camiño de baixada é pendente e esvarante, sobre todo con chuvia, o fondo é de barro e hai zonas de temperatura moi distinta baixo unha superficie que parece uniforme. Convén comprobar o estado antes de meterse, e nunca facelo se hai dúbidas. Chégase pola F88 e despois a F894 ata o aparcamento de Vikraborgir, dende onde un sendeiro chan e sinalizado duns 2,5 km leva ata o bordo de Víti e Öskjuvatn.
Mælifell, o volcán cuberto de musgo
Mælifell é, probablemente, unha das imaxes máis reproducidas de toda a fotografía de viaxes de Islandia: un cono volcánico case perfecto, cuberto de musgo verde intenso, illado no medio do deserto de area negra de Mælifellssandur. Case todo o mundo a viu en fotos, moi pouca xente sabe como se chama nin estivo alí en persoa.
Con 791 metros de altura, estivo agochado baixo o glaciar Mýrdalsjökull ata que o xeo retrocedeu, hai uns 10.000 anos. Un dato contraintuitivo: fotografase mellor de lonxe que de preto, porque de preto pérdese o efecto do cono perfecto sobre o deserto negro. Subir está mal visto (e desaconsellado) para non danar o musgo, así que a mellor foto é, precisamente, a que non esixe achegarse demasiado.
A imaxe icónica desta espectacular e inaccesible montaña é a do cono verde sobre a contorna negra, con nubes rodeándoa e o glaciar de fondo, co río cheo de brazos de auga que proveñen del. É unha das miñas fotografías soñadas, e que se me resistiu ata a data. En 2025 tentei visitalo, pero o desxeo e non levar o vehículo necesario frustraron a miña visita. Puiden arriscarme, pero o día que elixiramos a néboa era tan densa que non se via a máis de 15 ou 20 metros.
As estradas F con peor fama de Islandia
De todo o que contamos ata agora, a F208 (a Landmannalaugar) e a F249 (a Þórsmörk) son, en realidade, das máis domesticadas dentro do que cabe. Hai outras tres que se gañan a pulso a súa mala fama entre quen conduce por Islandia, e que convén coñecer aínda que non as leves no plan.
A F210 (Fjallabaksleið syðri) conecta Þórsmörk con Landmannalaugar polo sur, con dous ríos especialmente temidos: o Kaldaklofskvísl ao oeste, de fondo irregular, e o Holmsá ao leste, que se pon bastante feo de caudal. Recoméndase un 4x4 grande, non calquera todoterreo pequeno.
A F26, ou Sprengisandsleið, é a pista de montaña máis longa de Islandia: uns 200 km cruzando o deserto central entre os casquetes de Vatnajökull e Hofsjökull, sen apenas referencias nin servizos en todo o traxecto. É tan illada e desolada que a tradición islandesa considérana encantada, con relatos de pantasmas e foraxidos que se remontan séculos atrás.
E a F88, cara a Askja, esixe un 4x4 grande de verdade (tipo Toyota Land Cruiser) para poder cruzar os seus vaos con seguridade. Non é apta para SUVs pequenos ou campers lixeiras.
Se ningunha destas tres te convence pero queres ver Askja igualmente, existe a alternativa lóxica: unha excursión organizada en superjeep, sen ter que conducir ti nin preocuparte polo vehículo.
As Terras Altas de Islandia en bicicleta ou en moto
Percorrer Islandia en bicicleta é algo que sempre me rondou pola cabeza, un soño que espero poder cumprir pronto. Estade seguros de que cando iso suceda, terá o seu propio espazo nesta web, coa forma e atención que merece. Pero, polo menos polo momento, podo falarvos diso neste recuncho das Terras Altas.
A miña idea non sae de especulacións: coñezo xente que o fixo, e califícao como unha das mellores experiencias da súa vida. Ademais, en todas as miñas viaxes veraniegas a Islandia vexo ciclistas continuamente, aproveitando esta época para facer a súa propia variante ou ruta por Islandia en bici.
Déixovos un vídeo (ou unha serie de vídeos) sobre alguén que o fixo a grande a través das Highlands, aínda que iso si, dunha maneira moi profesional e esixente deportivamente. Se vos gusta, hai versións máis "light" disto, pero bo, polo menos espero que vos esperte o cirolo por esta curiosa e á vez fermosa maneira de coñecer as Terras Altas de Islandia.
Mellor época para visitar as Terras Altas
Esta sección imos resolvela rápido nesta ocasión, e é que as Terras Altas só podemos visitalas no verán, e segundo que zonas, incluso en verán tardío. Non hai un peche "oficial" destas pistas de montaña, pero en torno a setembro e principios de outubro xa terás moitas pechadas, e o resto case por pechar.
Vin vídeos onde se fan visitas en épocas invernais a algúns destes lugares usando super jeeps e indo en grandes grupos, de maneira que se axudan entre eles remolcándose e sacándose de líos uns a outros. Pero é algo excepcional, e máis propio dos propios islandeses.
Onde durmir nas Terras Altas
Moitos dos refuxios e cámpings soltos que hai repartidos polas Terras Altas (Landmannalaugar, Hveravellir, e toda a cadea do Laugavegur) xestiónaos a mesma asociación, Ferðafélag Íslands (FÍ), cun sistema de reserva en liña centralizado en fi.is. As prazas son limitadas e énchense rápido en tempada alta, así que convén reservar con antelación en vez de presentarse sen máis.
Cámping, camper 4x4 e tendas nas Terras Altas
A autocaravana de aluguer estándar (2WD) non pode entrar nas Terras Altas por lei: só vale unha camper montada sobre un 4x4 que poida cruzar os ríos correspondentes, ou tenda de campaña propia, algo con moita tradición na zona.
🏕️ Landmannalaugar: guía completa
Prezo do cámping, o refuxio, como durmir sen cruzar o río, e o truco para chegar cun 4x4 de gama baixa.
Ler a guía completa →Fóra de Landmannalaugar, hai máis refuxios soltos por toda a zona: os da propia ruta Laugavegur (Hrafntinnusker, Álftavatn, Emstrur/Botnar), o de Hveravellir a metade da Kjölur, e os tres de Þórsmörk (Langidalur, Húsadalur e Básar, xa comentados na súa propia sección). A maioría xestiónaos FÍ a través de fi.is, salvo Básar e os refuxios do Fimmvörðuháls, que dependen de Útivist (utivist.is).
Como encaixar as Terras Altas na túa ruta por Islandia
Se queres visitar as Terras Altas na túa viaxe por Islandia, hai moitísimos enfoques diferentes para isto. Pensa que o termo "as Terras Altas de Islandia" engloba moitísimos sitios diferentes, todos repartidos por diferentes partes da illa. Incluso hai estradas F en sitios como Snæfellsnes, que non son estritamente Terras Altas, pero accédese do mesmo modo e nas mesmas condicións.
Así que o primeiro que debes facer é un pequeno estudo do teu orzamento e de que sitios son o teu obxectivo. E créeme, podes estar semanas sen saír destas zonas, ou ir entrando puntualmente a sitios concretos, xa sexa no teu propio coche ou contratando excursións a tal fin.
Aquí vouche deixar unha variante moi fácil, que é a que che explicamos máis arriba co "truco" para facelo de forma económica: meter un día ou dous para a estrada F208 e Landmannalaugar, vendo lugares marabillosos e chegando a un destino onde alucinarás coa contorna e os treks que te agardan. Isto non é outra cousa que meter na túa ruta de 10 días por Islandia unha noite no refuxio de Landmannalaugar (ou a súa versión camper).
🗺️ Islandia en 10 días
A ruta completa, día a día, con mapa interactivo e orzamento real — coa opción de ampliar ás Terras Altas no verán.
Ver a ruta completa →Se queres que che fagamos a túa versión privada desta ruta, con todos os axustes que nos pidas, contacta comigo e deseñámola xuntos para que gozes das Highlands a fondo.
✈️ Planificación 100% personalizada
Deseñamos a túa ruta a medida, coas túas datas e o teu grupo, con total liberdade para adaptala ao que busques.
Pide a túa ruta personalizada →Se as Terras Altas son só unha parte da túa viaxe e queres ver o resto de imprescindibles do país antes de pechar a ruta, aquí tes a guía completa de que ver en Islandia.
Preguntas frecuentes sobre as Terras Altas de Islandia
Necesito un 4x4 para visitar as Terras Altas de Islandia?
Si, é obrigatorio por lei en todas as estradas F. Non vale calquera todoterreo: en moitas pistas tamén fai falta altura suficiente para cruzar ríos con seguridade. Conducir sen 4x4 homologado, ademais da sanción, anula por completo o seguro do coche.
Cando abren as estradas F nas Terras Altas?
Non hai unha data fixa: cada pista abre por separado segundo o desxeo dese ano, normalmente entre finais de xuño e mediados de setembro. A F35 (Kjölur) adoita ser das primeiras en abrir e das últimas en pechar. Consulta sempre road.is antes de planificar a ruta.
Cal é a estrada F máis perigosa de Islandia?
A F26 (Sprengisandsleið) e a F210 disputan a peor fama: a F26 é a pista máis longa e illada do país (200 km sen apenas servizos), e a F210 ten dous dos cruces de río máis temidos (Kaldaklofskvísl e Holmsá). A F88, cara a Askja, tamén esixe un 4x4 grande de verdade.
Pódese nadar no cráter Víti de Askja?
Si, nas condicións adecuadas: a auga xeotermal está a uns 25°C. Pero o camiño de baixada é pendente e esvarante, o fondo é de barro, e hai zonas de temperatura moi distinta baixo unha superficie que parece uniforme. Convén comprobar o estado antes de meterse.
Por que é tan famosa a foto de Mælifell se case ninguén estivo alí?
Porque é unha das imaxes máis reproducidas da fotografía de viaxes de Islandia (o cono verde perfecto sobre area negra), pero moi pouca xente sabe como se chama nin a visita en persoa: está illado en pleno deserto de Mælifellssandur, sen instalacións nin acceso fácil. Ademais, fotografase mellor de lonxe que de preto.
Pódese durmir en autocaravana nas Terras Altas?
A autocaravana de aluguer estándar (2WD) non pode entrar por lei. O que si funciona é unha camper montada sobre un 4x4 que cruzase o río correspondente, ou chegar con tenda de campaña propia, moi habitual na zona.
Pódense percorrer as Terras Altas en bicicleta?
Si, aínda que esixe boa forma física e planificación seria: son rutas longas, illadas, con servizos case inexistentes. É unha experiencia habitual entre ciclistas que visitan Islandia no verán, dende variantes lixeiras ata travesías completas das F-roads máis esixentes.
Que é Sigöldugljúfur, "o val das bágoas"?
Un canón duns 2 km na F208 con decenas de fervenzas finas caendo pola súa parede cuberta de musgo. Curiosamente, estas fervenzas eran invisibles ata os anos 70: ao construírse a presa hidroeléctrica de Sigalda, o nivel do río baixou e deixou ao descuberto os mananciais que antes quedaban somerxidos.
