Stokksnes Islandia e Vestrahorn: guía completa

Adiántoche que non vou parar de emocionarme falando deste sitio, e que farei o posible por non empalagarte demasiado. Hai uns 9 anos, mentres facía un curso de fotografía de paisaxe do mestre Javier de la Torre, tocaba traballar cunha foto dun lugar que dende o primeiro momento me pareceu pura épica: unha espectacular praia á dereita, dunas de area negra e vexetación no primeiro plano, liñas na area e unha serie de montañas escarpadas como decorado de fondo. Tratábase dunha fotografía de Stokksnes e do monte Vestrahorn, aínda que eu aínda non o sabía. A miña procura de onde estaba ese marabilloso lugar levaríame a viaxar a Islandia, e a atoparme coa sorpresa engadida de todo o que este país pode ofrecer a un fotógrafo e a un amante da natureza.

Stokksnes é un sitio especial onde se mesturan ventos furiosos e vistas dunha contorna enorme e vasta. Créeme que as fotos non lle fan xustiza a esas montañas de Vestrahorn, que en islandés significa literalmente "corno do oeste" (vestra: occidental, horn: corno, a mesma palabra que en inglés), o mesmo patrón que comparten as súas veciñas Eystrahorn (corno do leste) e Brunnhorn. A imaxe típica destas montañas é cun espectacular reflexo creado pola auga que se acumula nas súas zonas pantanosas: nas mareas máis baixas, os días que non hai vento, podes gozar dun enorme espello natural. Vivín situacións alí de noite con auroras que aínda me poñen os pelos de punta ao lembralas.

Sei que a miña afección á fotografía me fai venerar máis da conta este sitio por todo o que ofrece, e non quero parecer esaxerado, pero créeme: merece o teu tempo e os irrisorios 7€ que che cobran por entrar.

Ver o traballo do autor →

O monte Vestrahorn esténdese lonxitudinalmente ocupando todo o horizonte. Para velo completo, co «Horn» que é a montaña máis á dereita de todo, debes achegarte á costa todo o posible, pero en contra pérdese a zona do reflexo, que está máis centrada. A area negra volcánica é moi fina e, ao atoparse coa vexetación propia desta praia, forma as súas características dunas negras onduladas. Quilómetros de costa para pasear co mar a un lado e montaña ao frente, os paxaros cazando na beira e as nubes case sempre presentes sobre a montaña.

A estrada dende a barreira de acceso é unha liña recta que chega ata a entrada dun recinto militar cun radar e un faro: é a Hofn Air Station (H-3), unha estación de radar da Guerra Fría operativa dende 1955, entón da forza aérea dos EE. UU., que se retirou en 1992. Ese mesmo ano construíuse unha nova estación no mesmo emprazamento, hoxe en mans da Garda Costeira islandesa dentro do sistema de defensa aérea do país, cun faro automatizado xusto ao lado. É unha instalación militar activa, así que o acceso está restrinxido e só se pode ver dende fóra. Nesta zona hai posibilidade de ver focas en ocasións, e eu tamén vin renos e cabalos islandeses. Podes aparcar por todo o longo da estrada, con coidado de non enterrar as túas rodas na area, ollo con isto.

O reflexo prodúcese cando as mareas baixas deixaron moita auga atrás, formando uns «lagos» de poucos centímetros de profundidade nos que, se non hai vento, se converte nun espello natural. Así que se podes elixir hora, busca a combinación de calma e marea baixa. No inverno conxélase ou cóbrese de neve, e ollo con isto, porque sen ser o espello é outro espectáculo reseñable. En outubro aínda hai temperaturas suaves, a auga non está xeada e as posibilidades de auroras pola noite son máis que reais.

Ver en grande

Ver en grande

Unha vez pasas a barreira de acceso á praia, aos poucos metros hai un xiro á esquerda cunha bifurcación e un aparcamento adicional, que te leva por un camiño duns 5 minutos a pé ata un poboado viquingo. Aínda que liches por aí que son vestixios viquingos reais, sinto dicirche que non é así: trátase dunha recreación construída en 2010 para unha película viquinga do director islandés Baltasar Kormákur (o mesmo de Everest ou Adrift), que se quedou sen financiamento e nunca chegou a completarse como se planeou orixinalmente; o proxecto, rebautizado máis tarde como Vikingr, foi adquirido por Universal Pictures en 2014. Tras quedar abandonada, os donos do terreo adaptárona ao que hoxe podes visitar. Iso si, o set non se quedou parado de todo: en 2021 Netflix reutilizouno para rodar aquí The Witcher: Blood Origin, usándoo como o poboado de Inis Dubh. Hai un par de anos engadiuse ao decorado un barco viquingo adicional nunha pequena lagoa fronte ao poboado, que hai que recoñecer que ten un toque fotográfico moi chulo.

O máis impresionante deste poboado é onde está colocado, máis que o propio poboado en si: aínda que é unha visita curta e divertida, non podo dicirche moito máis a favor, realmente non pode competir coa contorna onde está. Recoñezo que para moitos viaxeiros resulta de interese turístico, ou incluso pensan que é o punto forte do lugar. Nada máis lonxe da realidade, créeme: se tes pouco tempo para ver Stokksnes, dedícalle á praia e á paisaxe en si mesmos, e se che sobran uns 30 minutos extra, dá a volta de rigor polo poboado. Se o día está moi ventoso e queres agardar a que mellore, unha boa forma de facer tempo é xusto esa: a visita ao poboado e un café no restaurante.

Ver en grande

Para durmir preto de Stokksnes tes moitas opcións. A máis ideal é durmir na propia guesthouse do Viking Café, xa que non só son un restaurante: teñen varias habitacións de varios tipos, algunhas bastante luxosas e con vistas espectaculares. Sei que teñen habitacións un pouco máis apartadas, a 5 minutos do restaurante, máis económicas, onde igualmente estás no mesmísimo Stokksnes, e se o que queres é estar a pé de praia para coller o amencer ou unhas auroras ás 3 da madrugada sen mover o coche, este é o teu sitio ideal. O Viking Café de Stokksnes tamén ten zona de acampada habilitada para autocaravanas, campers e ata tendas, pero cos ventos deste sitio, o das tendas non o vexo moi claro, sinceramente. Se prefires máis servizos e unha base de operacións con supermercado, gasolineira e restaurantes, Höfn está a só 20 minutos e ten o seu propio cámping municipal, e un bo montón de guesthouses e hoteis de moita calidade, á parte de ser un pobo precioso ao que nesta web lle temos moitísimo cariño por ser unha das nosas bases máis habituais.

O Viking Café reformouse en 2025, modernizando as súas instalacións e converténdose en restaurante ademais de café. Aínda que teño que recoñecer que botarei de menos a súa antiga estética, si é verdade que se quedara pequeno.

— Onde durmir

Aloxamento no Viking Café e en Höfn

Dende as habitacións do propio Viking Café ata guesthouses e hoteis en Höfn, a 20 minutos. Reserva con cancelación gratuíta na maioría.

Ver aloxamentos en Booking →

Cámping, autocaravana e camper en Stokksnes

Segundo a súa propia web (vestrahorn.is), o cámping do Viking Café custa 2.500 ISK (~17,75€) por persoa e noite, con acceso a auga fría e quente, cociña, pía e duchas; a electricidade son 1.000 ISK (~7€) á parte. Unha vantaxe real: ese prezo xa inclúe a entrada á praia de Stokksnes e ao poboado viquingo, non se paga por separado. Se prefires máis servizos, o cámping municipal de Höfn (Tjaldsvæðið Höfn í Hornafirði, segundo tjalda.is) custa 1.800 ISK (~12,80€) por adulto e noite, ou con tarifa específica para autocaravana: 2.400 ISK (~17€) para unha persoa ou 4.000 ISK (~28,40€) para dúas, electricidade tamén a 1.000 ISK (~7€) á parte. Abre do 15 de abril ao 30 de setembro. Ningunha das dúas webs confirma de forma explícita se aceptan a Camping Card, así que antes de reservar convén comprobalo no mapa de utilegukortid.is.

Ver en grande

Levo toda esta entrada falándote directa ou indirectamente da fotografía en Stokksnes, e é, como che contaba no primeiro parágrafo, polo que descubrín non só este sitio, senón todo o país enteiro. Gústame chamarlle ao Vestrahorn «a montaña das mil caras» (isto é cousa miña, non o busques así en Google), pero vouche demostrar que non me falta razón: a pesar de ter estado aquí decenas e decenas de veces e en diferentes épocas, atopeime con infinidade de variantes non só do clima, senón da propia luz e das condicións. Neve, sol, vento, mareas, actividade solar, nubes de todo tipo.

Planificar algo aquí é moi complexo, porque todo cambia, e faino rápido, sen esperarte a ti. Ou ás veces Stokksnes dío «hoxe non» e revélase contra ti e as túas cámaras, botándote do sitio cunha tempestade, ou néboas bestiais que o cegan todo. Así que o meu consello é que cando vaias te abras ao que teñas e o gozes, porque te aseguro que será bestial sexa o que sexa. E se non che gusta o que ofrece, volve pola tarde, pola noite ou ao día seguinte, porque te aseguro que será diferente.

Sobre a fotografía aérea todo aplica igual, pero ollo, porque o vento é inimigo directo do teu dron, e esta praia e a súa area fina e magnética poden facerche perder o teu equipo en segundos. Déixoche aquí unha serie de fotos amosándoche estas «mil caras» das que che falo.

— As mil caras do Vestrahorn

Un último consello: moitas persoas decepciónanse porque o reflexo non está cando eles van. É comprensible, porque é algo fermoso e que fai famosa esta zona, pero, como che contamos, hai que dar unhas condicións que non sempre vas atopar.

Se non o tes, proba dúas cousas para atopalo. Ás veces a lagoa do reflexo si está, pero non a ves porque está moi reducida de tamaño, e tes que camiñar cara á montaña para atopala. Ollo con isto, porque canto máis te achegas, máis angular necesitas se queres a típica foto de toda a montaña reflectida; se non tes suficiente angular, fai varias tomas e monta unha panorámica.

Se aínda así non hai lagoa, que tamén pode pasar, déixoche outras dúas opcións. A primeira: achégate á costa, así gañas dúas cousas: unha é que verás o «Horn», ou «os cornos», da dereita de todo, ocultos antes; e a segunda, o teu novo aliado, as ondas! Cada onda, ao volver, molla a area e dáche outro punto para sacar reflexos, e ademais podes facer longas exposicións coa escuma da auga... unha gozada.

E por último, lembras o barco viquingo que che dixen antes? Pois vai alí: está nunha lagoa de auga pechada que, se non fai vento, podes usar tamén como espello. Sorte en Stokksnes e coas túas fotos!

Se Stokksnes é só unha parada da túa ruta polo sueste, aquí tes a guía completa de que ver en Islandia.