Stuðlagil, o segredo mellor gardado do leste de Islandia
O canón de Stuðlagil, coñecido tamén como Stuðlagil Canyon fóra de Islandia, é un dos lugares máis fermosos e gozables do leste de Islandia, pero como en tantos lugares da illa, hai moitas variables que poden cambiar a túa visita de forma drástica. Algunhas non podemos controlalas e dependeremos da sorte que teñamos o día que o visitemos: o clima, o caudal do canón ou o estado das estradas van influír en como o vas atopar. Pero outras cousas si podes controlalas, e vouchas contar todas nesta entrada para que goces a fondo este espectacular sitio.
Stuðlagil é un lugar que se coñece hai relativamente pouco tempo. Durante séculos as espectaculares columnas de basalto que hoxe o fan famoso estiveron completamente somerxidas baixo as augas do río Jökulsá á Dal, coñecido localmente como Jökla, un dos ríos glaciares máis caudalosos de Islandia. Entre 2006 e 2009 a construción dunha central hidroeléctrica en Kárahnjúkar desviou gran parte do caudal do río a través de túneles subterráneos, facendo baixar o nivel da auga de maneira drástica entre 7 e 8 metros. Case da noite á mañá apareceron as formacións de basalto que hoxe coñecemos.
Os primeiros en coñecer o lugar foron agricultores e locais da zona que non divulgaron o descubrimento. Foi o fotógrafo islandés Einar Páll Svavarsson quen en 2016 o fotografou, deulle o seu actual nome, Stuðlagil, que significa literalmente «gorxa de columnas de basalto», e publicou o primeiro artigo que o deu a coñecer ao mundo. En poucos anos converteuse nun dos puntos máis solicitados de toda Islandia, e créeme que o merece.
Como chegar a Stuðlagil dende Egilsstaðir
Dende Egilsstaðir, sobe pola Ruta 1 cara ao norte atravesando Jökuldalur ata pasar Skjöldólfsstaðir, e aí tomas o desvío á estrada 923. É de grava, pero apta para calquera coche e aberta todo o ano, nada de 4x4. Ao lado oeste (Grund) son uns 19 km pola 923; ao lado leste (Klaustursel) uns 15 km, con dous aparcamentos distintos. En total, menos dunha hora dende Egilsstaðir. Ollo con road.is en situacións de temporal, non esquezas consultalo antes de saír.
Que ver e facer en Stuðlagil
Este canón ten moito que ver, polo menos se o visitas polo lado leste. Pero empezo primeiro polo oeste: por este lado podes completar a visita nunha hora, ou quizais unha hora e media, baixando ata abaixo e tomando algo na cafetaría. Pero sendo sincero, as pasarelas e os miradoiros habilitados son a única opción de ver o canón dende aquí.
No lado leste, xa só o paseo dende o aparcamento vai ocuparche unha hora entre ir e volver, e logo podes percorrer ao longo todo o canón, tanto por arriba como por debaixo, case a rentes de auga nalgúns puntos. Hai lugares máis impresionantes, coas paredes máis verticais; hai un onde os hexágonos de basalto do chan teñen unha cor máis dourada (non sei dicirche por que), cunha pequena caída de auga, e é de onde moitos sacan a súa foto de Instagram. Tamén tes algunhas zonas onde podes subirte a rochas, aínda que ollo con isto: se o fas, é polo teu propio risco. Ao final de todo, pola parte de arriba, hai unha caída de auga que tamén ten formas moi curiosas na parede do canón.
Por esta zona hai algo que xa vin noutros lugares de Islandia: un tubo pechado hermético cun bolígrafo e unha libreta para que deixes o teu «eu estiven aquí». Se nos buscas, verás o selo de queverenislandia.es.
Podes pasar tranquilamente toda unha mañá ou unha tarde paseando por aquí se o tempo te acompaña, porque non te vas cansar deste sitio. Sen dúbida converteuse nun dos meus favoritos de Islandia por propio mérito.
Lado oeste ou lado leste: a decisión máis importante da túa visita
Hai un dato moi importante que moitos non teñen en conta ao visitar Stuðlagil: é unha dobre localización. Ao tratarse dun canón formado por un río nunha zona sen apenas infraestrutura, non hai forma de cruzar dun lado a outro libremente, e os islandeses son moi tallantes con isto: raramente constrúen ou alteran a súa natureza para animar o turismo. Así que existen dous puntos de visita completamente independentes, que dende agora distinguiremos como lado oeste e lado leste, cada un coas súas vantaxes e inconvenientes.
Stuðlagil non é accesible directamente dende a Ring Road, terás que desviarte un pouco ao interior pola estrada 923. Podes visitar ambos os lados se queres, pero ir dun a outro pedirache tempo extra. Nun dos casos hai unha camiñada de media hora a ritmo medio moi bonita xunto ao río, pero que se o clima non acompaña poñeracho difícil. Antes de saír, elixe ben cal é o teu.
Un punto crucial: a época do ano na que visites pode definir cambios drásticos na túa experiencia, dende ter só un lado dispoñible ata atoparte ambos restrinxidos e quedarte sen velo. Se Stuðlagil é indispensable na túa ruta, consulta a nosa guía de mellor época antes de decidir: de maio a setembro é a xanela máis segura.
📅 Mellor época para viaxar a Islandia
Guía completa por estacións para elixir ben a túa data de viaxe e non quedarte sen ver Stuðlagil por un peche de tempada.
Ler a guía completa →Lado Oeste
O lado oeste é o que as autoridades islandesas habilitaron oficialmente para o turismo, na granxa de Grund, con pasarelas metálicas e zonas de observación ben sinalizadas. Podes acceder con calquera tipo de coche, está moito máis adaptado ao turismo e é o que te deixa máis preto do canón a pé: a plataforma alcánzase tras un paseo de apenas 5 minutos e 239 chanzos metálicos. Conta cunha cafetaría, un cámping próximo (pechado en tempada baixa), unha guesthouse con cabanas, un apartamento turístico e WC público. É o aparcamento máis pequeno dos tres que existen en total, pero o máis accesible ao canón.
Importante: aquí tamén está o Stuðlagil Canyon Camping, con baño, ducha e zona de cociña, aberto de maio a outubro e con Camping Card aceptada.
Sen dúbida é o sitio ideal se non es dos que gozan das camiñadas, e en épocas invernais ou máis duras é a opción máis recomendada, xa que conta con miradoiros habilitados xusto por riba do canón. En contra, é o que ofrece as vistas máis limitadas de todos: o río fai unha curva e perdes de vista a zona máis bonita do canón, así que non poderás velo na súa totalidade. Nun punto concreto deste lado podes baixar ata o río e velo dende unha zona máis baixa, pero igualmente limitada. Dende as pasarelas tamén se che queda un pouco cara de parvo ao ver que estás a poucos metros de quen elixiu camiñar polo outro lado e aos que non podes acceder. Se se che pasa pola cabeza cruzar o río a nado ou saltando, nin se che ocorra: pode ter correntes moi fortes e é máis profundo do que pensas, aínda que é raro non ver a alguén bañándose en época de verán.
Elixir o lado oeste é máis cómodo, pero non poderás gozar do lugar ao 100%: é unha visita bonita, pero que te deixará coa sensación de non telo gozado como debes. Se vas como fotógrafo é aínda máis sangrante por todo o que falamos, pero ollo: se tes un dron, podes salvar a situación.
Lado Leste — O meu favorito
Este é sen dúbida o meu favorito. Conta con dous aparcamentos de pago, ambos en Klaustursel: o da ponte sobre o río Jökla (uns 5 km de camiñada só ida ata o canón) e o da fervenza Stuðlafoss, o máis próximo. Aí mesmo hai unha casiña para tomar algo, tipo café e snacks, aínda que con horarios de peche islandeses e pechado en tempada baixa e incluso media.
Dende o aparcamento de Stuðlafoss camiñarás un treito de aproximadamente 30 minutos por un sendeiro moi fermoso. Polo camiño pasarás por algunha que outra porta privada que podes abrir libremente, con coidado de deixala pechada polo gando, e por unha pequena fervenza moi bonita antes de bordear o río e o canón. O camiño é chan, con algunha mini subida puntual: non fai falta estar en plena forma para facelo. O premio merece a pena, porque vas gozar da mellor versión deste lugar.
Dende este lado poderás ver o canón en toda a súa plenitude. É dende aquí onde se toman as fotos que seguramente viches en Instagram e outras redes, as que te fixeron vir velo. Podes baixar a rentes de río, ver as pedras de basalto de forma hexagonal alucinante, pisalas e contemplar a altura do canón dende abaixo: unha experiencia moi bonita. As enormes columnas que nalgúns puntos se retorcen entre elas tecen formas moi tolas, que parecen deseños dalgunha cultura antiga máis que algo creado pola natureza.
Voar o dron nesta zona é tamén unha pasada, está permitido, polo menos non hai restricións visibles. Aínda así ten coidado: verás algúns por alí tirados por exceso de valentía, ou simplemente porque o vento islandés non perdoa, e por suposto respecta aos demais se voas o teu. Compróbao antes no Drónakort, o mapa oficial de zonas de voo, a normativa pode cambiar.
Na nosa última visita, o aparcamento no verán estaba perfectamente accesible para todo tipo de vehículos, e incluso vimos autocaravanas. Dito isto, consulta sempre road.is antes de decidir: se o estado é bo, non hai razón para non usalo.
A cor turquesa de Stuðlagil: cando a verás
A auga turquesa de Stuðlagil é sen dúbida un dos seus grandes protagonistas, un trazo que verás en fotos e reels deste sitio, pero hai un dato importante que pode condicionar completamente a túa visita. Esta chamativa cor turquesa só a verás cando a presa de Kárahnjúkar estea retendo o caudal. Nese caso, o río corre tranquilo, ademais de máis bonito vai máis baixo e tranquilo, polo que é máis seguro; incluso algúns valentes báñanse nalgunhas zonas (non o recomendamos dende aquí).
O problema chega cando a presa solta auga. Ao aumentar o caudal, os sedimentos arrastrados levan a cor turquesa e substitúena por tons máis pardos e turbios. Ademais, o río sobe e xera máis rápidos, o que fai máis perigoso baixar pola zona a rentes do río no lado leste. Aínda así poderás gozar das columnas de basalto e de vistas moi espectaculares, o canón segue sendo impresionante, pero sen as cores que todos esperan ver.
Como norma xeral, a auga ten máis probabilidades de estar turquesa de marzo a xullo. A partir do verán tardío e no outono é cando a presa libera con máis frecuencia o exceso de auga. Podes consultar o nivel do encoro en tempo real na web de Landsvirkjun, a empresa xestora da central, antes da túa visita para facerte unha idea de como estará o río ese día. Ademais, nesa mesma xanela de marzo a xullo é máis fácil atopar o canón aberto sen restricións por neve ou xeo.
Onde durmir preto de Stuðlagil
O lado oeste conta co cámping: aínda que estea pechado en tempada baixa, permite pasar a noite en autocaravana na zona, aínda que sen instalacións habilitadas específicas. E hai unha soa cabana turística aí mesmo, que imaxino que non debe ser nin barata nin doada de conseguir. Estas son as opcións máis próximas ao canón. O lado leste non ten ningunha instalación de aloxamento.
A opción máis práctica é durmir en Egilsstaðir. É o pobo máis grande do leste, e alí atopas de todo: supermercados, gasolineiras, restaurantes e unha boa oferta de aloxamento. Está a uns 50 km de Stuðlagil, aproximadamente unha hora en coche.
Cámping, autocaravana e camper en Stuðlagil
Se vas en autocaravana, o lado ideal é o oeste, grazas ao Stuðlagil Canyon Camping, na granxa de Grund. Segundo a súa propia web (studlagil.is), o prezo é de 2.400 ISK por persoa e noite máis unha taxa turística por tenda, inclúe baño e ducha (a auga quente págase á parte) e zona de cociña e fregado, e si ofrece enchufe eléctrico para autocaravanas, aínda que non para cargar coches eléctricos. Acepta Camping Card, e abre só de maio a outubro.
— Stuðlagil Canyon Camping
Datos extraídos de studlagil.is, suxeitos a cambios: verifica na súa web antes de reservar.
Como encaixar Stuðlagil na túa ruta
Stuðlagil está no leste de Islandia, a uns 50 km de Egilsstaðir pola estrada 1 e a 923. Non está na Ring Road directamente, pero o desvío merece completamente a pena: é desas zonas que se o tes preto e non o visitas arrepíntesche. Se vas facendo a ruta en sentido horario dende Reiquiavik, atoparalo despois de pasar Jökulsárlón, Stokksnes e os glaciares do sur.
O ideal é visitar Stuðlagil combinándoo coa ruta das fervenzas Hengifoss e Litlanesfoss, unha das mellores combinacións do leste de Islandia, e poñer campo base en Egilsstaðir. É o pobo máis grande do leste, con todo o que necesitas para repoñer a túa viaxe: supermercados, gasolineiras, restaurantes e unha boa oferta de aloxamento. Stuðlagil está a uns 50 km de Egilsstaðir, aproximadamente unha hora en coche.
Se a túa ruta é máis apertada, dende Egilsstaðir podes tamén visitar os fiordos do leste e continuar cara ao norte durmindo xa en Seyðisfjörður, un pobo moi fermoso aínda que che suporá máis horas de coche.
Con 7 días podes cubrir o sur completo ata os glaciares e chegar aquí con pouco tempo na zona. Con 10 días ou máis podes gozar con calma, facer os fiordos e continuar cara ao norte ata o lago Mývatn e Goðafoss.
Hengifoss e Litlanesfoss, a excursión perfecta preto de Stuðlagil
A combinación perfecta: Stuðlagil + Hengifoss + Litlanesfoss. Hengifoss é a terceira fervenza máis alta de Islandia (128 metros) cunhas capas de arxila vermella na rocha únicas; no camiño de subida pásase por Litlanesfoss, rodeada de columnas de basalto hexagonais. É unha fervenza moi famosa tamén no mundillo dos drons, aínda que fotografala é complicado polo seu gran tamaño e por estar metida nun oco onde a luz se fai dura. A subida ata a fervenza ten a súa miga, aínda que moitos blogs a poñen como fácil.
Fotografar Stuðlagil — consellos prácticos
No verán, a media mañá e pola tarde, o sendeiro do lado leste ten un goteo constante de xente. Vai antes das 9:00 ou despois das 18:00 e terás as columnas practicamente para ti só. Ademais, a luz de última hora é mellor de todas formas: o canón corre de leste a oeste, así que o sol do mediodía aplánao e quítalle relevo. Como digo, ás veces hai lugares pensados para a fotografía aérea, e este é un deles sen dúbida: cun dron poderás sacarlle todo o partido a esta marabilla da natureza no leste de Islandia.
Se o leste é só unha parte da túa ruta, bótalle un ollo á guía completa de que ver en Islandia para ver que máis encaixa coa túa viaxe.
Preguntas frecuentes sobre Stuðlagil
Cal dos dous lados de Stuðlagil merece máis a pena?
O lado leste sen dúbida, é dende onde se toman as fotos que viches en internet e onde podes baixar a rentes do río e ver as columnas en toda a súa magnitude. O lado oeste é máis cómodo pero as vistas son máis limitadas.
Cando ten a auga cor turquesa Stuðlagil?
De marzo a xullo é cando máis probabilidades hai. A partir do verán tardío a presa libera exceso de auga e o río enturbiase. Consulta landsvirkjun.com antes da visita.
Fai falta un 4×4 para chegar a Stuðlagil?
Non necesariamente. O lado oeste e o aparcamento da ponte no leste son aptos para todos os vehículos. O aparcamento oficial do lado leste, o máis próximo, era accesible para coches normais no verán, pero consulta sempre road.is.
Que é Stuðlafoss?
É unha fervenza real xunto ao aparcamento máis próximo do lado leste, en Klaustursel, non unha errata de Stuðlagil. Dende aí sae o sendeiro chan de 2,5 km ata o canón.
É o mesmo Stuðlagil que Stuðlagil Canyon?
Si, é exactamente o mesmo canón. "Stuðlagil Canyon" é simplemente o nome en inglés co que se popularizou en redes sociais e guías internacionais, pero en islandés e na sinalización local chámase só Stuðlagil.
Canto se camiña en Stuðlagil?
Dende o aparcamento de Stuðlafoss, o máis próximo do lado leste, uns 2,5 km ata o canón. Dende o aparcamento da ponte, uns 5 km por un sendeiro moi bonito xunto ao río. O lado oeste é practicamente sen camiñada, accédese case directo aos miradoiros.
Pódese visitar Stuðlagil no inverno?
Si, pero con condicións. O lado oeste, cos seus miradoiros habilitados, é a opción máis segura en época invernal. O sendeiro do lado leste pode complicarse por neve e xeo. Consulta sempre road.is e safetravel.is antes de saír.
Está Stuðlagil preto de Egilsstaðir?
Si, a uns 50 km, aproximadamente unha hora en coche. Egilsstaðir é o campo base perfecto para visitar o canón combinado con Hengifoss e Litlanesfoss, dúas fervenzas imprescindibles do leste que podes facer o mesmo día sen problema.
Pódese durmir en autocaravana en Stuðlagil?
Si, no lado oeste, no Stuðlagil Canyon Camping da granxa de Grund. Segundo a súa propia web, custa 2.400 ISK (~17€) por persoa e noite máis taxa turística, acepta Camping Card e ofrece enchufe eléctrico para autocaravanas (non para coches eléctricos), aínda que só abre de maio a outubro. Fóra de tempada pódese pernoitar igualmente na zona, pero sen os servizos do cámping.
— Aluguer de coche
Percorre Islandia ao teu ritmo5% dto
Sen coche non chegas. Lava Car Rental — prezos locais, flota moderna, atención en español.
Ver coches con 5% dto →
